Accessibility Options


Skip to Navigation Skip to Content
A Banner Image with Text: Nepal Disability Portal : Datasets, Reports, Medias and Service Directory.

खाना पकाउने भाडा भित्रको जिन्दगी


मनिष चौधरीको कैलाली जिल्लाको साडेपानी गाविसमा  बि.सं. २०६४ सालमा जन्म भएको थियो । उनी जन्मजात बहु अपाङ्गता भएका व्यक्ति हुन् । उनको शरिरका कुनै पनि भाग चल्दैन थियो । अब केहि गर्न सकिदैन होला भनेर उनका परिवारले  आशा मारिसकेको थियो । कहिले मर्छ अनि लगेर फालिदिने भनेर बाटो कुरेर बसेका थिए । आफूले खाना खाने समयमा सामान्य खाना खुवाइदिने गर्थे । तर राम्रोसँग खाए नखाएको कसैलाई वास्ता थिएन । बास्तवमा भन्नुपर्दा मनिषको हेरचाह गर्ने जागर कसैलाई पनि थिएन ।

लडेर मर्छकी त्यस्तो भयो भने पाप लाग्छ भनेर मनिषलाई भात पकाउने भाडोमा भित्र हालिदिने र आफूहरु काममा वाहिर निस्कन्थे । उसलाई कस्तो छ?  के भइरहेको छ ? भोक लाग्यो की? विरामी भयोकी कसैलाई केही चासो वा चिन्ता थिएन ।

 न त बोल्ने सक्थे । न त कराउन ।  उनलाई पशुसरह व्यवहार गरिएको थियो । वर्षौंदेखि नुहाएको थिएन उनको शरीरले । राम्रो लुगा लगाउन पाएको थिएनन् । उनी बालबालिकाले पाउने  अधिकारबाट पूर्णरुपमा बञ्चित थिए ।

राष्ट्रिय अपाङ्ग महासंघको सहयोगमा गाउँमा वकालतको लागि स्वावलम्वन समुह गठन भएको थियो । यो समुहले अपाङ्गता भएको व्यक्तिहरुको अधिकारको लागि काम शुरु गरिसकेको थियो । यसै क्रममा मिति २०७० माघ २५  गतेको दिन मतदाता शिक्षाको समीक्षा गर्नको सबै समुहका सदस्यहरुको बैठक भेला भएको थियो ।

बैठकमा एक जना सदस्यले मनिष चौधरीको वारेमा सुनाए । यस्तो सुनेर सबैजना अचम्ममा परे । यसपछि उनको उद्धारको लागि एउटा योजना बन्यो । यसै अनुरुप संयोजक र एक जना सदस्य बालकको घरमा गए । उनको परिवारलाई भेटी सबैकुरा बुझे । संयोजकले बालकको अभिभावकलाई यसरी भाँडा भित्र राख्न नहुने, समयमा खाना खुवाउनु पर्ने तथा व्यक्तिगत सरसफाइ गर्नको लागि सुझाव दिए  । राम्रोसँग सम्झाई बुझाई गरी समुहका संयोजक र सदस्य आफ्नो बाटो लागे । १ हप्तापछि त्यसको अनुगमनको लागि मनिषको घरमा दुबै जना पुगे । त्यहाँ पुग्दा मनिष पहिलेकै अवस्थामा देखिए । पुनः सम्झाउन खोज्दा परिवारका सदस्य उल्टै झगडा गर्न थाले । तर पटक पटक  छलफल पछि परिवारका व्यक्तिहरु मनिषलाई ध्यान दिने कुरामा सहमत भए । अन्ततः  मनिषको सफाई हुन थाल्यो । नियमित खान पाउन थाले । शरीरिक अंग नचले पनि उनी हेर्दा सफा र राम्रो देखिन थाले । सबैको मायालु देखिन थाले ।

यसपछि समुहले बालकको परिचयपत्र भए नभएको बुझ्न परिवार सँग छलफल गरे । शरीरको कुनै पनि अंग नचल्ने, खाना खान भोक लाग्यो सम्म पनि भन्न नसक्ने बालकलाई (ग) श्रेणीको पहेलो परिचय पत्र दिईएको रहेछ । यस्तो देखे पछि समुहले जिल्लामा गएर क वर्गको परिचय पत्र निकाल्न सहयोग गरिदिए । यसपछि मनिषले मासिक १ हजार भत्ता पाउन थाले । यस्तो प्रयासले घरमा खुसी छायो । बालकको पोषणको लागि उसले नै पाएको मासिक सामाजिक सुरक्षा भत्ताले पुग्न थाल्यो । भात पकाउने भाडाको जिन्दगीबाट अब घर भित्र बस्ने तथा सफा सुग्घर भएर रमाउन थालेका छन् मनिस चौधरी । अधिकार पाउनु सबैको अधिकार पनि हो ।

(यो लेख महासँघको असल अभ्यास पुस्तकमा छापिएका लेखहरू मध्य एउटा हो। यस प्रकाशनका अन्य लेखहरू पढ्न यहाँ जानुहोस्।)

The pictures, news articles and other materials published in this website is property of NFDN. These materials can't be used in any other media of any form without our prior written or verbal permission. Please contact us for permissions to use them. In any case, proper credit/reference must be given to such articles and pictures whenever it is used in any medium. Read Our Terms of Use.
We have tried our best to make this website and its contents accessible to people with all abilities. If, for some reasons, any part of this website is not accessible to you, then please write an email to us at webmaster@nfdn.org.np and we will try help you.

web
stats
times since January, 2015.